Hindi na ako masyadong malungkot ngayon. Parang magaan na lang ang isip sa pamumuhay at sa paglilingkod.
Hindi na rin ako balisa. Hindi na ako takot. Hindi na ako nangangamba. Panatag na ako sa kalooban ng Panginoon.
Ako na lang ay maglilingkod. Magpupuri, magtitiwala at magpapasaklolo.
Gagawa din ako, magsasakit at susunod sa mga utos. Simple lang, diba?
Kasi bawat luha ay may katapat na ngiti. Naniniwala ako na hindi ako kailanman gustong mapahamak ng Diyos. Siya ay Diyos ng katotohan at katwiran.
Masaya na ako ngayon. Kasi ang mga panalangin ko sa Kanya ay may kasagutan. Hindi man OO sa lahat ng panahon, pero sumasampalataya ako na ang kalooban Nya ang masusunod. At hindi ako nananangan sa ganang sarili kong karunungan. Nagpapasakop ako sa Kanyang mga nais. At iyon ang mahalaga.
Hindi naman laging denied ang sagot Nya sa mga panalangin ko. At kahit denied man ito, alam kong may ipapalit Syang mas mabuting bagay kaysa sa hinihingi ko. At nagpapaubaya ako sa kalooban Nya.
Dahil magaan ang pagdadala ng buhay ngayon, hindi natutuyo ang utak ko kakaisip at kakahula. Mas naginging healthy ako ngayon.
Malaking bagay kaya yung hindi ka nag-iisip ng iyong kakanin, gugugulin at gagamitin sa gawain. Ilang heart attack ang nabawas ko dahil dito. At doon pa lang, isang napakalaking biyaya na yun.
No comments:
Post a Comment